Twee dagen en zes kakkerlakken verder...

Hallo allemaal,

Ik ben inmiddels twee dagen en zes kakkerlakken verder (gelukkig ben ik ze vaker tegengekomen tijdens mijn vakanties in Marokko en lijken ze een beetje op Said -mn broertje- en ben ik ze dus wel gewend, en was t niet zo heel erg schrikken). Mijn huisgenoten zijn aardig en gezellig en t zijn geen slonzen een ook geen poetsfreaks dus valt er goed mee samen te leven. Iedereen is nu samen een film aan het kijken in de woonkamer, maar ik wilde eerst even wat schrijven, anders blijft het te lang stil hier op mijn blogg.

HOE IS HET HIER

Effe wennen aan het weg zijn van iedereen daar. En gelukkig klinken mn ouders geruster aan de telefoon nu. De eerste dag dat ik weg was (ging Najima wat naar buiten met mn moeder om haar af te leiden) en in de winkel wees mn moeder van alles aan wat ik altijd koop en zei dan "Dit kocht Jamila altijd/ of dit vond Jamila lekker" Net of ik dood ben hahahaaha. Gelukkig gaat het beter nu en is ze gerustgestelder dat het allemaal goed gaat met mij hmdll.

Er valt zoveel te beleven hier en ik denk dat ik pas echt het gevoel heb dat ik in Zuid Afrika zit, wanneer ik erop uit ben geweest. Ben alleen nog naar het winkelcentrum geweest (er zijn hier meerdere in de buurt). Het Dream centre staat aan een -best- drukke laan, er lopen veel mensen, er staan veel winkels, een videotheek, en iets verder is er een markt).

HET DREAM CENTRE

We hebben een intro,rondleiding gehad door het ziekenhuis, een gastles over Aids-dementie, kennismaking.

Mijn eerste contact met de patienten was vanavond toen we patienten naar beneden hielpen voor de bingo-avond (ik kon me voorheen niet voorstellen dat mensen die erg ziek zijn nou zin zouden hebben in een bingo-spel. Dus wel; al gaan sommigen alleen voor de prijs haha). Je merkt dat er alleen de noodzakelijke aandacht is voor de patienten (hierbij spelen vast allerlei factoren een rol. Het is dus niet negatief of veroordelend bedoeld). Of niet eens de noodzakelijke aandacht, want er waren patienten waarbij het eten was neergelegd en verder niet geholpen werden bij het eten terwijl ze te zwak zijn om dit zelf te doen. Kan zijn dat ze later geholpen worden.

Ik vind het niet onwijs onnetjes hier (teminste van wat ik tot nu toe heb gezien) maar net zo georganiseerd en hygienisch zoals in Nederland is het niet. Verder zien veel patienten er erg zwak uit en uitgemergeld (wat geen verassing was, ik wist met welke doelgroep ik zou werken). Heb er verder geen moeite mee, maar het is wel nieuw/ het laat je niet koud en ik moet een manier vinden om met deze patienten om te gaan -met name de taalbarierre af en toe- sommige patienten spreken alleen Zulu. En Zulu leren in drie maanden is geen optie, veel te moeilijk. Misschien wat basisbegrippen dan. De namen voor de getallen alleen al zijn abnormaal lang.

Het mooie is dat men wel hart heeft voor het Dream Centre. Er komen regelmatig vrijwilligers langs met kleine kadootjes voor de patienten. Er zijn vrouwen die vrijwillig kleding/ gordijnen herstellen voor het DC en mensen die deze doneren. In de tuin zijn er boompjes geplant ter nagedachtenis aan de mensen die in het DC zijn overleden. En de hoop die het personeel, ondanks dat de patienten erg ziek zijn, terecht heeft voor de patienten. Het hoofd van de verpleging: "As long as they are breathing there is hope".

Ik ben benieuwd hoe het me verder gaat bevallen en hoe het zal lopen allemaal. Wat het land betreft, ik zit hier denk ik wel op mn plek hahaha, ik geloof dat ik me hier prima kan vermaken en voel me hier in de buurt niet onveilig. Wat het werk betreft, er valt genoeg te doen, gelukkig krijgen we de vrijheid om ons programma zelf in te vullen. Daar moet ik nog ff voor gaan zitten, ff kijken in welk werk ik t best betrokken kan raken zodat het ook aansluit aan mijn school. Want om nou alleen met de verpleging mee te doen, vind ik te beperkend.

Bedankt allemaal voor jullie reacties!!!! en heel veel liefs,
(Er volgen nog foto's soon)

Dit is trouwens mijn nummer voor degene die ik t niet heb gesmst: 0027784996451

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Typ de code over om spam tegen te gaan.
Beeld-CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.

Reacties

Thom Rijpstra HBO-Verpleegkunde Den Haag

Dag Jamilla,
Wat leuk om nu al wat van je te lezen. "t geeft een goeie indruk hoe je de eerste dagen ervaart en wat je van je nieuwe woon /werkomgeving vindt. Overigens je hebt een hele prettige schrijfstijl. Mede daardoor kijk ik uit naar et volgende bericht op je blog.
met groet
Thom Rijpstra

Marlotte Berings

Hey Jamilla,

Leuk om te horen hoe het nu in het DC gaat. ik ben er nu ongeveer 2 weken geleden weggegaan na er 4 maanden te hebben doorgebracht. In welke kamer slaap je? Ik had namelijk in de kamer waar ik sliep een overdracht achtergelaten over de mannen van de 5e verdieping en vroeg me af of iemand hier nog iets aan heeft gehad ;) Ook vraag ik me natuurlijk af hoe het met 'mijn' jongens gaat... S'celo, Mduduzi, Clement, eddie, Innocent... Dat zijn de mannen die ik het meeste hielp. Zijn ze er nog? Hoe gaat het met ze?
Ik hoop snel iets van je te horen!!

Groetjes,
Marlotte

Heliana

Hey schatje,

Ben ook begonnen met mijn stage...en ik mis je elke ochtend in de tram! Maar ja...ik bel je zaterdag om bij te kletsen!! I'm happy to hear dat alles goed met je gaat...take care...

Lots of love,
Heliana

Yvette Haas (Be More)

Hoi Jamila,

Fijn om te lezen dat je het naar je zin hebt en dat de eerste indrukken positief zijn. Een heel fijne tijd toegewenst!

Groetjes, Yvette.

Christine Boelens

Hey Jamila!
Je bent nu al weer bijna een week weg! Leuk dat het je goed bevalt en dat je het naar je zin hebt!
Het is wel een gek idee dat je nu zo ver weg bent! Maar wel super gaaf!
Met mij gaat het ook goed, heb het echt naar mijn zin in het Westeinde!!
Geniet er van, ga maar lekker bingoen met de patienten ;) en maak maar veel lol!
xxxx

Karima

hallo lieve Jamila,

We missen jou verschrikkelijk, we zijn heel blij dat je het in indergeval naar je zin hebt en dat je veel daar al leren. Veel sterkte, succes en vooral plezier, tot horens!!

Karima en romi

Nadia (Tamza ennem)

Hey Jamila,

Je eerste indrukken moeten vast heftig geweest zijn (ook al was je er enigzins op voorbereid, o.a. door vakanties aan een derde wereldland als Marokko). Lijkt me ook wrang om in zo'n tuin te lopen met bomen die staan voor elke ziel die in het Dream Centre overleden zijn. Het is een mooie gedachte, maar toch hoop ik (en wie niet) dat het aanplanten van die bomen in de toekomst zo snel mogelijk tot het verleden behoort.

Verder mis ik je enorm en kijk ik zwaar uit naar de foto's. Love you, babe.

Kus, Nadia

Khadija

Hoi lieve Jamila,

Je bent pas weg hier maar het lijkt alsof je al weken weg bent. Ik mis je heel erg, maar daarentegen ben ik heel blij voor je! Het blijft moeilijk mensenwerk, maar ik ben ervan overtuigd dat je het aankan!

Geniet van de levensmomenten. Dikke kus!

Khadija

Aziza

Salaam Jamila,
Ik hoop dat je een leuke maar vooral leerzame tijd krijgt. Top van je dat je het aandurft om daar naar toe te gaan maar volgens mij is het voor mij enger dan dat het voor jou is, hoop niet dat ik je te bang heb gemaakt met mijn verhalen maar wees toch wel voorzichtig!!!. Allah ie hafdak.

En houd ons op de hoogte! Ben benieuwd naar de dagelijkse kakkerlak ervaringen en natuurlijk ook je patienten :-)) Mocht je het even niet meer trekken dan kan je altijd bellen of het van je afschrijven op je weblog.

Kusjes van je big sister, dinootje en Moes.
Salaam ou alaikoum wa rahmatoellah.

yamina

nou meid ik weet pas sinds gister dat je zo een weblog hebt hahahahaa. heb je mailtje volgens mij per ongeluk verwijderd. hahahahahaa. maar ik heb het nu. die fotos zijn leuk man. zo te zien heb je het harstikke naar je zin. als je maar wel terug komt anders kom ik je halen (not).
ayman geeft je een dikkeeeeeeeee awhaa
en van mij krijg je een knuffel.

kussie bel je gauwwwwwwwwww

Ghariba

Ola lieve lieve meid,

Mijn diepe respect betuig ik je nu op het moment dat ik dit lees en schrijf. Het valt niet mee om je thuisfront te moeten missen en om je geheel thuis te voelen in een land die je kent van naam en foto's, maar jij, jij bent er. (Geheel thuis voelen zal het waarschijnlijk nooit worden) Maar het gaat je vast lukken, jou kennende ga je er helemaal voor. Ik wens je veel succes toe, en geniet van elke ervaring die je opdoet en haal er alles uit wat er uit te halen valt.

Sraam zi redjagh n our inou,



Mariam

Hey Jamila....

Insha allah gaat alles oke daaro in het zuiden van afrika.
Wat leuk om te lezen allemaal...hahah gelukkig geen last gehad van gangstertjes..

Geniet van je tijd daar Jamila..

Groetjes Mariam (van Seinpost)

Naam: Jamila Bouhayoufi

Was vrijwilliger bij The Dream Centre van 05 mei 2008 tot 26 jul 2008

Be More

Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!

Aantal bezoekers: 8174

Inloggen

RSS Feed